ایران عزیز ما، پر از انسان‌های شریف و بزرگی است که شرافت و بزرگواری را در خدمت به این آب و خاک و مردمانش تعریف کرده‌اند. دکتر غلامعلی بسکی بی‌شک یکی از همین شخصیت‌های بزرگ و ماندگار ایران‌زمین است. پزشکی متعهد و مسئول، شهروندی دغدغه‌مند و نوع‌دوست، و انسانی صلح‌جو و طبیعت‌گرا. دکتر بسکی، پزشکی که تمام عمر حرفه‌ای خود را صرف مبارزه با بیماری و مراقبت از بیماران صعب‌العلاج و کم‌بضاعت کرد؛ و تا آخرین دم حیات، عشق عمیق خود را نثار انسان‌ها و طبیعت نمود. اموال خود وقف عمران و آبادی و گسترش علم و دانایی کرد و جان و سلامت خود را به پای پاسبانی از انسان و خاک و آب و درختان ریخت.
این کتاب، یادنامه‌ای است از بزرگمردی که دهه‌ها عمر خود را در راه عشق و دانایی و صلح گذراند. مردی که به جای موعظه و نصیحت، دست به عمل زد و هر آنچه باور داشت را در بوته‌ی عمل آزمود. و بنیانی را بنا نهاد که چراغش روشنی‌بخش راه جوانان این مرز و بوم و عاشقان این آب و خاک است.
این کتاب به قلم دکتر غلامرضا خاکی به رشته تحریر در آمده است و آقایان مهندس خلیل فرشباف (متولی اوقاف و مدیر اجرایی بنیاد بسکی)، عبدالحسین وهاب‌زاده (بوم‌شناس و ایده‌پرداز مدرسهٔ طبیعت در ایران) و محمد درویش (رئیس کمیتهٔ محیط زیست در کرسی سلامت اجتماعی یونسکو) دیباچه‌هایی بر این کتاب نگاشته‌اند.
مطالعه این کتاب را به همه کسانی که به دنبال شناخت چهره‌های ماندگار این سرزمین هستند و الگوهایی عملی را برای زندگی مسئولانه و صلح‌طلبانه می‌جویند، پیشنهاد می‌کنیم.
پشت جلد کتاب:
تو مگو همه به جنگند و ز صلح من چه آید
تو یکی نه‌ای، هزاری، تو چراغ خود برافروز
که یکی چراغ روشن ز هزار مرده بهتر
که به است یک قد خوش ز هزار قامت کوز
کتاب حاضر نیم‌نگاهی است به پاره‌ای از ابعاد زندگی فردی، اجتماعی و معنوی دکتر غلامعلی بسکی به شیوه‌ای روایتی. او پزشکی گیاهخوار بود که عمری جراحی کرد و کشاورزی. بابا بسکی گاهی با هیجان در رسانه‌ها ظاهر می‌شد تا با مثال‌هایی از زندگی خودش بگوید: «جور دیگر باید زیست.» او با پیروی عملی از بزرگی همچون شوایتزر، گاندی، تولستوی، خرقانی و پیر رومی کوشید تا به ما بیاموزاند: بقای ما در گرو حرمتگذاری به حق حیات همه بر روی زمین است.
