کتاب بررسی تحولات تاریخی اجتماعی محدوده سرزمینی ایران از قرن سوم تا دوره صفویان/نویسنده غلامرضا خدیوی/توسط انتشارات مرندیز به چاپ رسیده است.
یکی از مشکلات عمئه تحلیل های کلان تاریخی در باب جامعه ایران همان گونه که کاتوزیان نیز بدان تاکید می ورزد, اتکا بر نظریه هایی است که مواد تاریخی اولیه ای که این نظریه ها از آن ها استخراج شده اند مربوط به جوامعی است که مسیرهای تاریخی متفاوتی را نسبت به ایران پیموده اند . و لذا تکیه بر این نظریه ها باعث شده است که در تحلیل های تاریخی کلان جامعه ایران بر ساخت هایی به وجود آید که با واقعیت های تاریخی ایران هیچ همخوانی ندارد.یکی از این موارد ادعای وجود2500 سال تاریخ پادشاهی در ایران است . درحالی که از زمان شکست ساسانیان و فروپاشی امپراطوری ساسانی تا دوره صفویان چیزی به نام <پادشاهی ایرانی < وجود ندارد و به عبارت دیگر به لحاظ سیاسی در این مقطع کشوری ایرانی که لازمه آن وجود یک دولت مستقل می باشد.وجود ندارد.همه دولت هایی که در این دوره درایران حکومت میکنند یا دولت های >خارجی>اند و یا تا زمان مغول تماما نماینده خلافت بغداد و همه حکمرانان خود را نماینده خلیفه می دانند . حتی سامانیانی که به مروجین فرهنک ایرانی معروفند به قول اقبال آشتیانی >دولت امری سامانی هیچ وقت از تبعیت و قبول فرمان روحانی خلیفه بغداد بیرون نرفتند>و حتی در برابر اقدامات کسانی مانند امرای صفاری که گاه بر علیه دستگاه خلافت قیام می کردند با تمام قوا قد برمی افراشتند و آن ها را منکوب کرده و به دستگاه خلافت تحویل می دادند .
فهرست کتاب
فصل اول -کلیات
فصل دوم-پیشینه و مبانی نظری تحقیق
فصل سوم-تطبیق مبانی نظری بر شواهد تاریخی
فصل چهارم-جمع بندی و نتیجه گیری .........
و کتاب فوق از طریق سایت kaniketab کانی کتاب قابل تهیه می باشد